Prima kamer met eigen badkamer, gezamenlijke keuken en woonruimte (incl. beamer). Ook vervoer is geregeld. Er staat een baby blauwe Toyota Corolla voor de deur met de naam “Babe”. Wij als echte kenners hadden geen moeite een betrouwbare auto te vinden…. Haha. We zitten in de wijk Rivervale ten zuiden van de Swan River, die Perth doorsnijdt. Het is 10 min. van het centrum en 25 min. naar het strand. En “Babe” brengt ons overal naar toe, dus ‘no worries’.
De mensen waar we nu zoal mee omgaan zijn Vince, zijn vriendin Laura Jane, Steven (ons eerste logeeradres) en Dan (een kiter) en zijn vrouw.
Erg gezellig om een paar mensen te hebben om mee af te spreken. Maar echt vrienden maken en inburgeren zou toch wel langer duren. Waarschijnlijk als je hier werkt en ‘meegaat’ in het normale ritme dat het ook sneller zou gaan. Nu blijven we toch een beetje een outsider. Wel een heel ontspannen outsider. Maar de eerste reiskriebels zijn al gesignaleerd dus we gaan binnenkort op naar het noorden, een week of twee roadtrippen langs de kust, met uitstapjes richting de ‘outback’. Zo’n duizend kilometer boven Perth schijnt een mooi koraalrif te liggen. Dus dat wordt duiken!
Wat doen we dan de hele dag? Een typische dag hebben we nog niet gehad, vaak een beetje geregel en een beetje lol. Een boodschapje, middagje kiten, filmpje kijken, Perth bekijken, borreltje doen etc. Vanmorgen zijn bijvoorbeeld begonnen met sporten. Thuis gelunched, dit berichtje gemaakt. Straks kiten. Vanavond willen we naar de Mojo’s voor live muziek. Morgen Vince helpen met stenen sjouwen (onze eerste dollars verdienen), zondag kiten, standwandelen en met Steven eten.
We hebben nu het idee om hier tot januari blijven, ook omdat de tickets zo duur zijn rond de kerst. Dan zijn we hier wel drie maanden geweest! Tjonge, wel langer dan het plan was, maar ja de tijd gaat hier ook zo snel . En dan? Azie? We hebben het zelfs over Patagonie gehad en dan via Canada terug. Tja, want vanaf januari gaat het natuurlijk snel. En lange vluchten kun je niet last-minute boeken. Dus de laatste periode van onze reis wordt waarschijnlijk wel iets meer gepland.
Andere zaken op ons lever:
Onze auto was drie dagen terug ’s nachts bijna gejat. Een gast zat nog met de draden te klooien, toen Vince naar buiten rende en een ferme tik met zijn knuppel op de motorkap gaf. Die gast schrok zich rot en nam het hazenpad. Gevolg: enige frustratie aan onze zijde, een kapot dashboard, en een paar cd’s weg.
Het weer is aan het veranderen. En het wordt steeds idealer voor kiten. De zogenaamde ‘Fremantle doctor” doet zijn intreden. Dit betekent dat er iedere dag rond 13:00u wind uit het zuid-oosten begint te blazen vanuit de Indische oceaan. Hieronder de voorspelling (voor de niet getrainde lezer: groen is goed!)
En wat doen we met de wind……. Jump, jump!!! Criss, cross will make ye… Jump! Jump!
Vorig weekend zijn we voor het eerste in zeven maanden drie dagen niet bij elkaar geweest. Allebei even onze eigen ding. En heerlijk dat we elkaar weer even konden ‘missen’. Sas is een weekend gaan hiken in het zuiden bij Margeret River. Ondanks het slangenseizoen en alle sporen is ze er geen één tegengekomen. Wel dit snoepie, die uiteindelijk een stukje sinasappelschil jatte…
Mensen, dat was ‘m. tot mails, skypes of wat dan ook…. Kus!
