zaterdag 22 januari 2011

Tempelen, tuk-tuk-en en goedkoop borrelen

Een dag voor ons afscheid: een mooi moment voor een korte update. Sas gaat maandag starten als vrijwilliger bij een schooltje bij Battambang. Erik gaat met Jeroen op weg naar Vietnam. Goed om elkaar weer even ‘los te laten’. Twee weken. Dat wordt afkicken!

Cambodja in 12 dagen is jezelf onderdompelen in Khmer, Khmer en nog meer Khmer. Een rijke geschiedenis met verdomd zwarte bladzijdes. De herinnering aan de rode Khmer is overal: ouderen zie je nauwelijks, schuifelende straatverkopers op één been, en jengelende muziek van landmijnbandjes. Kenmerkend voor het straatbeeld. Het genocide museum en de killing fields zijn confrontaties met Nazi praktijken in het kwadraat. Op een populatie van 7 miljoen is 2 miljoen dood in 3,5 jaar tijd. Bizar. En niet te bevatten. Het land is aan het opkrabbelen met de nodige corruptie, (kinder)prostitutie en andere narigheid. Maar het blijft zeker een prima reisbestemming. De mensen zijn ondanks alle ellende rustig en vriendelijk. Er is een heel ontspannen sfeer, zo relaxed zelfs dat veel mensen fulltime in pyama lopen :-)

Magisch zijn de tempels van Angkor Wat. In al die landen tempels genoeg gezien maar dit verbaasd ons zelfs nog….. grote complexen, zo oud (1000 jaar en meer), en je mag ze allemaal verkennen en beklimmen. Vooral met veel jungle begroeiing zijn gaaf!!


We bekeken ze 3 dagen vanuit het uber toeristische Siem Reap per fiets en tuk-tuk. Met s’avonds Belgische friet, Indiaas en Khmer. Alles is aanwezig. Pilsners voor 35 cent vers van de tap! Mooie bedding voor Jeroen om aan Azië te wennen. Hij had plots besloten dat hij wel vakantie kon gebruiken en sloot bij ons aan. Mooie reden voor Sas om het vrijwilligerswerk te gaan doen wat ze al wilde. En goed gezelschap voor Erik om Vietnam aan te doen.

De reisplannen voor de komende maanden staan vast: Over twee weken ontmoeten we elkaar in Laos, dan op naar Sri Lanka en afsluiten in Canada. De tickets zijn geboekt. Het einde in zicht. Met hernieuwde reisenergie na onze ‘pauze’ in Perth….

woensdag 12 januari 2011

Kerst, Nieuw jaar, afscheid en weerzien

Happy new year nog allemaal. Beetje laat. Maar wel gemeend!

Cambodja. Onze nieuwe bestemming. We zijn gisteren geland en nu al weer overladen door bekende geuren, lawaai, bedelaars, tuk tuks, ‘kleine afzetters’, vrolijke glimlachen en heerlijk eten: Azië, goed om terug te zijn.

Het contrast is groot met Perth. Eergisteren ons afscheidsdiner bij een Mexicaan. Een schaaltje Guacomole is even duur als alle maaltijden van vandaag… Een mooi afscheid: Heerlijk gegeten, nageborreld aan de oever van de Swan rivier, uitzicht op de skyline van Perth, genietend van de stilte, de sterren en wegdromend over onze periode Down under. Het is echt onwijs snel gegaan. 3 maanden zijn voorbij gevlogen. Gelukkig precies zoals we hadden ‘gepland’: ontspannen, veel kiten, af en toe een tripje en met leuke mensen. Perth is wel een beetje onze stad geworden. Het klimaat is heerlijk, de wind regelmatig, kust fantastisch, ruim, provinciaal, layed back, in ontwikkeling en alle gemakken zijn aanwezig. We’ll be back…

Kerst zonder familie, kou en sneeuw is als Oudjaarsavond zonder oliebollen, vuurwerk en vrienden. Beiden kennen het ‘net niet’ gevoel. Maar geen straf om je over te geven aan schalen voedsel en alcohol. De kerstavond-bbq bij vrienden eindigde met een kleine disco op het strand en Sas die maar bleef swingen, 1e kerstdag familiebrunch en diner met fam. van onze huisgenoten en Boxing day op Scarborough beach met dolfijnen (helaas voor Erik…geen lenzen in) en s’avonds een dansje in de kroeg.

Onze trip down south startte na de kerst. Het Karri forest was prachtig voor hiken en mountainbiken. Tussen bomen van meer dan 50m konden we allebei onze lol op. In vier dagen zijn we rustig naar Hopetoun gecruised via Pemberton, Albany en Walpole. Met Vince en LJ hadden we prima gezelschap en de wijn vloeide in overvloed. Oudjaarsavond had dus het ‘net niet’ gevoel, maar in de boyzone met pooltafel, darts en koud bier was het goed uit te houden. De zus van Vince was onze host in het afgelegen mijnstadje met een prachtige kust. Het nieuwe jaar begon met een duik in een azuurblauw stukje oceaan hangend aan de kite. 2 volle dagen het gas erop, en genieten van zee, wind en elkaar.

Terug in Perth meer van hetzelfde. Afscheidsetentjes, kiten en regelzaken. We hebben de kitespullen verkocht en een dag voor vertrek ook onze blauwe trouwe ‘Babe’. 9000 km verder en uiteraard waardevast. Met 1200 dollar weer terug in ons handje was ons humeur opperbest.
Fantastisch om zo onze trip in West Australië af te sluiten. Nu eens kijken wat Cambodja gaat brengen.