Mooie mensen

Zijn we weer! Inmiddels vanuit het mooie, maar o zo toeristische Bali. Es en Anke zijn bij ons! Sas in haar nopjes. En weer oerhollandse gezelligheid!

Het hoogtepunt van onze laatste week Molukken: het eiland Haruku. Voordat we hier aankwamen zijn we vanuit Ambon naar het Saparua gegaan. Niet spectaculair. Wel prima vertoeven samen met Arno en Kirsten (onze Amsterdamse vrienden). Beetje chillen, brommertje rijden en schransen bij de lokale tentjes (Gele rijst, boontjes, stukkie vis, en uiteraard veel pindasaus). 5 dagen was genoeg. Vandaar de overtocht naar het eiland Haruku. Dit keer geen Lonely Planet tips. Eindelijk. ‘Off the beaten track’. (Werd ook wel eens tijd). Vanuit Saparua hebben we in Kulur een bootje geregeld voor de overtocht. Het halve dorp stond die 2 rare blanken uit te zwaaien.

In Haruku werd al snel duidelijk dat accommodaties schaars zijn. Onze chauf van de motortaxi bood aan om bij hem te slapen. Een mooie kans. Daar aangekomen bleek onze vriend Bapak Abu te wonen op een erf met 7 andere houten hutjes/schuren, direct aan de zee en naast een stromend beekje. Zijn vrouw en zijn vier kinders stonden ons al op te wachten (naast alle anderen). Meteen kregen we (mierzoete) thee en cake, en familieleden druppelden 1 voor 1 binnen. Schatten van mensen. Zo gastvrij. En heel geïnteresseerd.

Vóór het eten werden we dringend verzocht ons te wassen. (geen idee waarom). Wassen gebeurt in de beek achter het huis. Alle kinders mee, en wij een beetje plonsen. Terug bij het huisje informeerden we toch even naar de Kamar Kecil (kleine kamer/wc). Hoge nood. Bleek dat de beek multifunctioneel was. Geen wc te bekennen. Gewoon broekje omlaag, billen boven het water en poepen maar…. Wat zijn we weer preuts…maar even 2 dagen opgehouden.

’s Avonds prima gegeten, en heel de avond gekletst. Jawel, alleen maar Bahasa Indonesia. Best een beetje trots op. Slapen was even iets minder comfortabel. Dun matrasje op een planken vloer met overal spleten. Onder ons 30 kippen, redelijk wat muggen (incl. malaria), mieren en zelfs een kakkerlak. ‘Kukeleku’ zei de haan. En dat was om 4:00 uur.
De dag erop hebben we het eiland verkend. Leuk al die kleine dorpjes. S’avonds even gezellig als de eerste avond en de nacht meer van hetzelfde als de eerste nacht… hmm. 2 dagen is lang genoeg. Heel ontroerend om te merken dat het niet alleen voor ons een speciale ervaring was, maar ook voor de familie. Bapak Abu kreeg tranen in zijn ogen bij ons afscheid. Heel bijzonder.

De volgende bestemming was Bali. Es en Anke hebben zich bij ons gevoegd en met z’n vieren hebben we 3 dagen gechilled in Kuta en twee dagen de omgeving verkend in en om Ubud. Morgen vertrekken we richting Flores!

Tropisch chillen op de Molukken

Nooit geweten dat de Molukken zo’n tropisch paradijs is. Hele aardige mensen, allemaal kleine eilandjes met witte stranden en blauwe zee, waarvan nog heel veel onbewoond. We zijn na een dagje Ambon meteen doorgevlogen naar de Kei-eilanden waar we onze bamboehut al snel hadden gevonden. En een leuk Amsterdams stel als buren, waar we deze weken mee zijn opgetrokken. Onze gastheer was een excentrieke Nederlands/Molukse alcoholist. Bij aankomst voelden we ons meteen welkom: “Het is dat jullie Hollanders zijn. Anders konden jullie meteen opflikkeren”. Ok. Een man met een gebruiksaanwijzing. De tent was eigenlijk gesloten ivm zijn vakantie. Uiteindelijk de deal gemaakt om zelf te koken en dan konden we blijven. Ondanks zijn geklaag, veel lol gehad. Hij vond het stiekem wel gezellig.

Heerlijk dagen lang niks gedaan en genoten van de omgeving. Nog oude rotsschilderingen gezien die ook in Australië voorkomen; de echte eilanders lijken soms ook veel op Aboriginals. Leuk om op brommertjes het eiland te verkennen. Ze hebben ook nog best een oude cultuur met veel aparte gebruiken. Bijvoorbeeld; toen we s’avonds langs het kerkhof terug wilden rijden moesten we toestemming vragen aan de voorouders. En ze kunnen ergens een ‘sasi’ opleggen, een soort verbod (bijv. om te vissen of ergens te komen), en ze hebben nog kastesysteem. We hebben ook nog een oud VOC kanon mogen bewonderen die mensen elkaar geven als huwelijkskado. Meteen een mooie “joker”want met zo’n kanon kan je een “sasi” weer verbreken. Tja. Voor hun werkt het prima zo.

In de koloniale tijd hebben wij heel wat uitgehaald op de Molukken (oa. duizenden mensen op de Banda eilanden uitgemoord om controle over de nootmuskaat te krijgen). Toch zijn de banden met Nederland nu goed. Veel familie woont in Nederland en tijdens het WK was iedereen fanatiek supporter. Ongelooflijk: overal nog brommers en auto’s met Hup Holland en oranje t-shirts zijn niet aan te slepen hier.
Iedereen is ook zo blij om je te begroeten “hello mister!”, nog geen chagrijnige reactie gehad. We gaan nu nog een weekje naar een eiland ten noorden van Ambon en vliegen 15 sept naar Bali om Anke en Esther op te halen (die het nog zwaar krijgen om in drie weken net zo bruin te worden als wij nu zijn). Laat het kwijl maar druipen bij de mooie strandfoto’s :).