Tropisch chillen op de Molukken

Nooit geweten dat de Molukken zo’n tropisch paradijs is. Hele aardige mensen, allemaal kleine eilandjes met witte stranden en blauwe zee, waarvan nog heel veel onbewoond. We zijn na een dagje Ambon meteen doorgevlogen naar de Kei-eilanden waar we onze bamboehut al snel hadden gevonden. En een leuk Amsterdams stel als buren, waar we deze weken mee zijn opgetrokken. Onze gastheer was een excentrieke Nederlands/Molukse alcoholist. Bij aankomst voelden we ons meteen welkom: “Het is dat jullie Hollanders zijn. Anders konden jullie meteen opflikkeren”. Ok. Een man met een gebruiksaanwijzing. De tent was eigenlijk gesloten ivm zijn vakantie. Uiteindelijk de deal gemaakt om zelf te koken en dan konden we blijven. Ondanks zijn geklaag, veel lol gehad. Hij vond het stiekem wel gezellig.

Heerlijk dagen lang niks gedaan en genoten van de omgeving. Nog oude rotsschilderingen gezien die ook in Australië voorkomen; de echte eilanders lijken soms ook veel op Aboriginals. Leuk om op brommertjes het eiland te verkennen. Ze hebben ook nog best een oude cultuur met veel aparte gebruiken. Bijvoorbeeld; toen we s’avonds langs het kerkhof terug wilden rijden moesten we toestemming vragen aan de voorouders. En ze kunnen ergens een ‘sasi’ opleggen, een soort verbod (bijv. om te vissen of ergens te komen), en ze hebben nog kastesysteem. We hebben ook nog een oud VOC kanon mogen bewonderen die mensen elkaar geven als huwelijkskado. Meteen een mooie “joker”want met zo’n kanon kan je een “sasi” weer verbreken. Tja. Voor hun werkt het prima zo.

In de koloniale tijd hebben wij heel wat uitgehaald op de Molukken (oa. duizenden mensen op de Banda eilanden uitgemoord om controle over de nootmuskaat te krijgen). Toch zijn de banden met Nederland nu goed. Veel familie woont in Nederland en tijdens het WK was iedereen fanatiek supporter. Ongelooflijk: overal nog brommers en auto’s met Hup Holland en oranje t-shirts zijn niet aan te slepen hier.
Iedereen is ook zo blij om je te begroeten “hello mister!”, nog geen chagrijnige reactie gehad. We gaan nu nog een weekje naar een eiland ten noorden van Ambon en vliegen 15 sept naar Bali om Anke en Esther op te halen (die het nog zwaar krijgen om in drie weken net zo bruin te worden als wij nu zijn). Laat het kwijl maar druipen bij de mooie strandfoto’s :).