Kiters paradise

Wow, wat een lekker leventje. Inmiddels aardig geacclimatiseerd. De gebronsde huid ontwaakt uit een winterslaap, de baard groeit en groeit, en het hoofd wordt leger en leger (je kunt je bijna niet voorstellen dat er meer belangrijkere zaken zijn dan ‘waar eten we vanavond’ en ‘waait het morgen’).

Tegen alle voorspellingen in blijft het maar waaien op Bulabog Beach. ’s Ochtends om half zeven gaat één van ons even polshoogte nemen op het strand. Deze week is het al 5 keer bingo: het waait! Vervolgens trekt de ene de andere uit bed en wordt er in alle stilte een ontbijtje genuttigd (brood en cereals). Na een half uur staan we in onze boardshorts klaar om te vertrekken, en komt de eerste communicatie weer op gang….

We prepareren onze kite en gaan het water op. Omstebeurt genieten we van de snelheid, de power, het weer, de golven, de zon, de vrijheid en van elkaar. Het is echt heerlijk. Bij Erik voelt het steeds natuurlijker aan. De eerste sprongen worden ingezet. De maximale hoogte is een metertje of drie, en er wordt een score van 50% gehaald met het landen. Sas had wat opstartproblemen, maar loopt nu prima hoogte en vandaag is de eerste draai gelukt. Ze krijgt steeds meer controle. Heel fijn gevoel.

Het blijft een moeilijke sport. En zeker omdat de wind aanlandig is, het strand erg smal is en gezegend is met palmbomen en wat elektriciteitsdraden wordt het op-en neerlaten van de kite niet bepaald een eitje. Verhalen van mannetjes bungelend in de bomen, en kites op elektriciteitsdraden en daken voeden enige unheimische gevoelens. Twee maal is de kite heel dichtbij de palmbomen beland, en liep alles (gelukkig) met een figuurlijke ‘sisser’ af. In de afgelopen vier dagen zijn er geen incidentjes meer geweest (we zien een patroon :))

Tot een uurtje of twaalf zijn op het water, en zwaaien we af naar ons appartementje. Even douchen en een happie eten bij de lokale filipino. Als de pasta of noodles binnen zijn, wordt het de hoogste tijd voor een tukkie. De namiddag besteden we aan een wandeling langs het strand, snorkelen, of gewoon helemaal niks..

’S avonds eten we iedere avond weer bij een nieuw restaurantje. Gister met twee Koreanen en een Taiwanees, onze Zwitserse vrienden zijn net weg. Alle keukens zijn hier vertegenwoordigd. Na het eten en een biertje vertrekken we weer om rond 2300 uur onze vermoeide lijven rust te gunnen…

Een kleine indruk hoe wij de dagen vullen. Dit houden we in ieder geval tot en met begin mei prima vol. Daarna willen we gaan ‘eilandhoppen’. Ergens eind mei willen we dan richting Indonesië (Borneo & Sulawesi) vertrekken.