Mooie mensen

Zijn we weer! Inmiddels vanuit het mooie, maar o zo toeristische Bali. Es en Anke zijn bij ons! Sas in haar nopjes. En weer oerhollandse gezelligheid!

Het hoogtepunt van onze laatste week Molukken: het eiland Haruku. Voordat we hier aankwamen zijn we vanuit Ambon naar het Saparua gegaan. Niet spectaculair. Wel prima vertoeven samen met Arno en Kirsten (onze Amsterdamse vrienden). Beetje chillen, brommertje rijden en schransen bij de lokale tentjes (Gele rijst, boontjes, stukkie vis, en uiteraard veel pindasaus). 5 dagen was genoeg. Vandaar de overtocht naar het eiland Haruku. Dit keer geen Lonely Planet tips. Eindelijk. ‘Off the beaten track’. (Werd ook wel eens tijd). Vanuit Saparua hebben we in Kulur een bootje geregeld voor de overtocht. Het halve dorp stond die 2 rare blanken uit te zwaaien.

In Haruku werd al snel duidelijk dat accommodaties schaars zijn. Onze chauf van de motortaxi bood aan om bij hem te slapen. Een mooie kans. Daar aangekomen bleek onze vriend Bapak Abu te wonen op een erf met 7 andere houten hutjes/schuren, direct aan de zee en naast een stromend beekje. Zijn vrouw en zijn vier kinders stonden ons al op te wachten (naast alle anderen). Meteen kregen we (mierzoete) thee en cake, en familieleden druppelden 1 voor 1 binnen. Schatten van mensen. Zo gastvrij. En heel geïnteresseerd.

Vóór het eten werden we dringend verzocht ons te wassen. (geen idee waarom). Wassen gebeurt in de beek achter het huis. Alle kinders mee, en wij een beetje plonsen. Terug bij het huisje informeerden we toch even naar de Kamar Kecil (kleine kamer/wc). Hoge nood. Bleek dat de beek multifunctioneel was. Geen wc te bekennen. Gewoon broekje omlaag, billen boven het water en poepen maar…. Wat zijn we weer preuts…maar even 2 dagen opgehouden.

’s Avonds prima gegeten, en heel de avond gekletst. Jawel, alleen maar Bahasa Indonesia. Best een beetje trots op. Slapen was even iets minder comfortabel. Dun matrasje op een planken vloer met overal spleten. Onder ons 30 kippen, redelijk wat muggen (incl. malaria), mieren en zelfs een kakkerlak. ‘Kukeleku’ zei de haan. En dat was om 4:00 uur.
De dag erop hebben we het eiland verkend. Leuk al die kleine dorpjes. S’avonds even gezellig als de eerste avond en de nacht meer van hetzelfde als de eerste nacht… hmm. 2 dagen is lang genoeg. Heel ontroerend om te merken dat het niet alleen voor ons een speciale ervaring was, maar ook voor de familie. Bapak Abu kreeg tranen in zijn ogen bij ons afscheid. Heel bijzonder.

De volgende bestemming was Bali. Es en Anke hebben zich bij ons gevoegd en met z’n vieren hebben we 3 dagen gechilled in Kuta en twee dagen de omgeving verkend in en om Ubud. Morgen vertrekken we richting Flores!