zondag 6 februari 2011

Weer samen in Laos

Herenigd in Vientiane, Laos. Heerlijk! Ingecheckt in een mooi en luxe hotelletje. Wat een verademing de rust en relaxedheid van Laos. We zitten in de hoofdstad, maar het voelt als een klein plattelandsstadje. De Fransen hebben een mooie erfenis van heerlijke boulangeries achtergelaten. Iedere ochtend dus cappuccino en vers stokbrood!

Even een korte impressie van de afgelopen 2 weken.

Sas in Battambang
Ik heb dus twee weken lesgegeven in een klein dorp in Cambodja. Ging uiteindelijk vrij makkelijk dat ik deze school zo heb gevonden, en dan waren er nog twee andere Nederlandse meiden ook. Het is een stichting die gratis bijles Engels geeft aan de lokale kinderen. Wel 250 kinderen in het totaal doen er aan mee. Ik heb in het dorp (500 man groot) zelf gewoond, wel lekker met m’n eigen kamer en omdat elke dag ongeveer hetzelfde was vloog de tijd voorbij. Een gemiddelde dag was: S’ochtends vroeg op. Lekker op de fiets naar het stadje 5 km verderop. Met z’n drieën koffie drinken, knutselspullen halen, internetten of iets toeristisch doen. Met de kindergroep van 1 tot 3 uur knutselen, lezen en oefenen met het alfabet. Om 3 uur begonnen de bijlessen tot 6. Ieder had z’n eigen klas op een ander niveau en ik hielp de Cambodjaanse leraar(es) met de uitspraak, extra oefeningen of nieuwe spelletjes. Voor hun is Engels bijna net als Chinees leren, een totaal ander alfabet, klanken die ze nauwelijks kunnen uitspreken. Voor ons was Khmer leren ook echt heel moeilijk. En na de lessen om half zeven was het donker. Tja, dan is het dorp stil en bleven we nog op het balkon zitten om een beetje te kletsen en te lezen. Vroeg naar bed dus, en in het weekend waren we ook echt “vrij”. Jammer genoeg ook tegengekomen dat deze stichting niet voor niks zo weinig eisen stelt aan de vrijwilligers. Dagjesmensen komen en gaan en de directeur probeerde zoveel mogelijk donaties los te krijgen die voor een groot deel naar hemzelf gingen.Als je wat langer bleef werd dat wel duidelijk, maar weerhield ons er natuurlijk niet van om te helpen met het Engels op school. De directeur was alleen wel teleurgesteld dat we zelf geen geld achterlieten en bedankte ons niet echt voor de moeite. Al met al toch echt een super tijd gehad, wij hebben ons zeker nuttig gemaakt, het was leerzaam en heerlijk even op jezelf.
Nu dus weer relaxed het reisleventje in Laos, heb al zin om weer te gaan trekken in de heuvels.

Jeroen en Erik in Vietnam
Ons reisschema was als volgt: Eerst een nachtje Phnom Penh, visum regelen, met de boot over de Mekong naar Chau Doc, Vietnam. 3 dagen Saigon. Paar dagen Mui Ne (strand) en via Saigon naar Vientiane. Onderstaand de hoogtepunten:
• Cambodjaans eten van de gril: Bull Penis, hersenen en andere lekkernijen… Chan onze bescheiden Tuk Tuk driver was onze host
• Een hartelijk welkom in communistisch Vietnam; grens overgang was fraai.
• Tennissen met lokale helden; voetfouten van 2 meter en met de ‘pik’ op het net. Taaie tegenstand van de wat stugge Vietnamees. Zelfs een setje verloren. Pijnlijk.
• 60 km fietsen in Chou Doc en omgeving. Op de brakke fietsjes hellinkjes van 10%. Lokaal eten voor een dollar, en gezellige jochies die ons Vietnamees leren
• Busritten zijn lang, saai en vermoeiend. (maar dat was niet bepaald een hoogtepunt)
• Chaos van Saigon: miljoenen tuterende brommertjes; volgepakt en scheuren als gekken. Oversteken is een belevenis. Rustig lopen, hopen op een goede afloop en de brommertjes die rakelings langs je heen scheren
• Ouderwets borrelen met Jeroen.
• Knieën in je rug, gevouwd in allerlei standjes, en ze lopen gewoon over je heen: Leve de massage! (gelukkig maar 45kilo)
• Wat een aanbod: Lonely Planet kopietjes voor 3 dollar, marihuana, opium, ‘Boem boem’, nog meer ‘Boem boem’, cocaïne en andere lekkernijen. Wat een verschil zonder vrouw op stap
• Kiten in Mui Ne. Even wennen zonder eigen kites in de klotsbak. Heerlijk gespeeld. Strand van 10 km vol met kiteshops, hotelletjes en chagrijnige Russen.
• Oudejaarsavond in Saigon: Volgepakte straten met duizenden Vietnamese tieners op de brommer. Vuurwerk was indrukwekkend. Balen dat een Vietnamees nu de trotse eigenaar is van Jeroen’s portemonnee.
• Nog meer borrelen met Jeroen
• Een puzzeltrimtocht in de bush bij Vientiane (de Bush Hash House Harriers): Een 6km run; eerste over de finish, maar van geen enkel belang. Engelsen van 50+ met namen als “White Willy”, “Sperm Whale” en “50 meter Peter” deelden naar hartenlust strafadjes uit. Jeroen was de sigaar en belandde met zijn blote kont op een bedje ijsblokjes al bierdrinkend uit zijn rechter tennisschoen. Mooie avond en veel bier.

Geen opmerkingen: