Familie, kou, sneeuw en een warme herinnering

Als ik nu uit het raam kijk, dartelen de sneeuwvlokken naar beneden. De winter sputtert nog even tegen, voordat ook hier de lente begint. De sneeuw is bijna weg, soms een heerlijk zonnetje, maar het is en blijft te koud. Montreal, Canada. Sas voelt zich geweldig. De familie om haar heen. Gisteren zijn de zussen vertrokken voor een roadtrip naar New York. Michel en ik blijven achter met 3 stuiterende kids.

De verwarming staat op 20 graden en ik droom maar even weg van onze laatste weken in Azie. Sri Lanka lijkt al weer lang geleden. Terwijl we vorige week nog in een superdeluxe hotel zaten in Galle. Ik had Sas verrast met een kleine suite. Alle dollars die we bespaart hadden met onderhandelen over kamers, eten en Tuk tuks, hebben we er maar eens doorheen gejast in 2 dagen. Onder gedoopt in luxe, compleet met hemelbed, eigen bibliotheek en badkuip op het balkon, hebben we ons tegoed gedaan aan romantiek en elkaar. Wat een bijzonder plekje. Heerlijk om samen onder de sterrenhemel met een wijntje uren weg te dromen in de badkuip. S’middags natuurlijk wel bij het lokale theehuis dahl en curry gegeten voor 2 dollar. Het contrast kon niet groter.

Sri Lanka heeft veel te bieden: natuur, strand, cultuur en zelfs Nederlandse geschiedenis. Voor Galle hebben we de stranden in het zuiden bezocht. Mirissa kende het ideaalplaatje van strand, zee, strandtentjes en niet te veel toeristen. Tangalla was minder idyllisch, maar zeker geen straf om een paar dagen te relaxen. Tussendoor hebben we de heuvels van midden Sri Lanka bezocht. Op de brommer. Beetje cruisen, beetje toeteren, slingerend tussen theeplantages en rijstvelden. Wel wennen aan de voorrangsregels.. Ahh…weer in de berm. Je moet soms maar niet al te veel nadenken over de risiso’s… Tuut tuut.
De safari’s zijn ook echte hoogtepunten: In Yala kun je luipaarden spotten, en Uda Walawe is het domein van de olifanten. De beelden spreken voor zich.
Grappig wel om te merken dat Sri Lanka als één van de weinige landen in de regio relatief hoge toeristenprijzen kent. Een safari met jeep moet dan al gauw 80 dollar kosten. Terwijl dit toch echt meer is dan een gem. maandsalaris. Daarentegen was het busvervoer het goedkoopste wat we hebben meegemaakt. 3 uur voor 50 cent pp.

Na 2 dagen Kuala Lumpur – vol van shoppen, shoppen en nog eens shoppen – hebben we voor het eerst in 11 maanden weer voet gezet op Europese bodem. Parijs. Aangekomen in het hotel werd ik verrast door Tom en Annelies. Bekokstooft door Sas. Een topdag volgde met veel koffie, wijntjes en lekker eten. Echt super om weer onder vrienden te zijn.
De dag erop kende een klein drama. Vlucht gemist. We waren op tijd, maar Charles de Gaulle is een drama: veel te groot, en gezegend met ‘behulpzame’ Fransen. Via een verkeerde terminal, en balie uiteindelijk 10 min. te laat bij de incheckbalie. “C’est finit” Dag vliegtuig, dag ticket. Na enige frustratie, agressie en teleurstelling, toch maar besloten om de creditcard te trekken en een dag later alsnog de oversteek te maken.

En daar zit ik nu dan. De sneeuw kleurt inmiddels het straatbeeld wit. Zo maar weer alle lagen verzamelen om mezelf te beschermen tegen de kou. Eerst even sporten en dan de kids ophalen van school. Eens kijken of ik dit keer wel kan winnen met de Wii. Tot snel!